"ഇറുപ്പവനും മലര് ഗന്ധമേകും
വെട്ടുന്നവനും തരു ചൂടകറ്റും
ഹനിപ്പവനും കിളി പാട്ടുപാടും
പരോപകാര പ്രവണം പ്രപഞ്ചം"
Tuesday, March 13, 2012
Sunday, March 11, 2012
Sunday, February 19, 2012
Wednesday, February 15, 2012
Sunday, February 12, 2012
Saturday, February 11, 2012
ലേഖനം
മലയാളം ടീച്ചറുടെ ഗണിതം
25000 രൂപ ശമ്പളം ഉള്ള ഒരു അധ്യാപകന്ഒരു മാസം 22 ദിവസം ജോലി ചെയ്യേണ്ടി വരും
6 മണിക്കൂര് ആണ് കൂടിയ പ്രവര്ത്തനസമയം
1 ദിവസത്തെ വേതനം =1136.36രൂപ
ഒരു മണിക്കൂറിനു കിട്ടുന്ന വേതനം =189.39രൂപ
ഒരു മിനിറ്റിനു കിട്ടുന്ന വേതനം =3.15 രൂപ
എന്നാല് ആറു മണിക്കൂര് നിരന്തരമായ് ഒരാള്ക്കും പണിയെടുക്കേണ്ടാ.വെറുതെ ഇരിക്കുന്നു എന്നല്ല ഇതിനര്ത്ഥം .അവകാശങ്ങളെ കുറിച്ച് നമ്മള് കൂടുതല് ബോധാവാന്മാരാകുമ്പോള് കടമകളെ കുറിച്ച് ശ്രദ്ധിക്കുന്നേയില്ല....ഒരു പുസ്തകം എടുക്കാന് സ്റ്റാഫ് റൂമില് പോയ് തിരിച്ചു വരുമ്പോള് നഷ്ട്ടമാകുന്ന സമയം ഒരു പക്ഷേ രണ്ടു മിനിട്ടോ മറ്റോ ആകാം .ആ കണക്ക് നമ്മള് നഷ്ട്ടപ്പട്ടികയില് പെടുത്താറു പോലുമില്ല.അണ്എയിഡഡ് സ്ഥാപനങ്ങളില് ജോലി ചെയ്യുന്ന അധ്യാപകരുടെ ഒരു മാസത്തെ സാലറി ആണ് നാല് ദിവസം കൊണ്ട് ഗവണ്ന്മേന്റ് എയിഡഡ് ജീവനക്കാര്ക്ക് ലഭിക്കുന്നത്.രൂപയുടെ മൂല്യത്തെക്കാള് മുന്നിലിരിക്കുന്ന ഓരോ കുട്ടിയുടെയും മൂല്യങ്ങളെക്കുറിച്ചും മൂല്യത്തകര്ച്ചയേയും കുറിച്ച് പഠിക്കുവാന് ആര്ക്കു നേരം?അഥവാ ആ തകര്ച്ച കണ്ടെത്തി പരിഹരിക്കാന് ആര്ക്കു പറ്റുന്നു?അധ്യാപകര്ക്ക് ശമ്പള വര്ധനവ് ഉയര്ന്നു.എന്നാല് മാതാപിതാക്കള്ക്കും കുട്ടികള്ക്കും ഇടയിലുള്ള സ്ഥാനം എന്ത്?വിഷയങ്ങള്ക്കിടയില് വിസ്മരിക്കപ്പെടുന്ന മൂല്യമുള്ള പലതും....അത് കുട്ടികള്ക്ക് എത്തിച്ചു കൊടുക്കാന് അധ്യാപകനല്ലാതെ ആര്ക്കാണ് ആകുക?അതിനു വേണ്ടി പലതും ത്യജിക്കേണ്ടി വരും.നന്നാക്കാന് നോക്കുമ്പോള് ശത്രു സ്ഥാനത്ത് നമ്മെ കാണുന്ന ശിഷ്യ ഗണങ്ങള്. .....
അവരുടെ ഉയര്ച്ചയുടെ പടവുകളില് നമ്മള് വിസ്മരിക്കപ്പെട്ടെക്കാം ..നമ്മുടെ ത്യാഗം വാഴ്ത്തുവാന് സ്തുതിപാഠകരെ ആവശ്യമില്ല..അല്ലെങ്കിലും വെടിയേറ്റ് പിടഞ്ഞു മരിച്ചപ്പോഴാണല്ലോ ഗാന്ധിജി നമ്മുടെ എല്ലാമായത്......
വ്യത്യസ്ത സാഹചര്യങ്ങളില് നിന്ന് വരുന്ന കുട്ടികള്.... നമ്മുടെ ക്ഷമയുടെ നെല്ലിപ്പലക തകര്ക്കുന്ന ചെയ്തികള്. .......പക്ഷെ അവരല്ലേ നമ്മുടെ അന്നദാതാക്കള്? ആ ചിന്ത പോലും ചിലപ്പോള് പോയ് പോകുന്നുവല്ലോ?
നീക്കിയിരിപ്പ് എത്ര എന്ന് അറിയാനാവാത്ത നിക്ഷേപമാണ് കാലം...നമ്മള് കൂട്ടുന്ന കണക്കുകള്ക്ക് അപ്പുറമുള്ള പലതുമാണ് സംഭവിക്കുക.ഒന്നും പഠിക്കാത്ത ഒരു ഉഴപ്പന് ആകും ഒരു പക്ഷേ ഒത്തിരി പഠിപ്പിസ്റ്റായ ഒരു വിദ്യാര്ഥിയേക്കാള് നമ്മുടെ മനസ്സറിയുക?അവിടെ ആണ് കണക്ക് പിഴയ്ക്കുന്നത്.കാലം കുട്ടികളുടെ കുട്ടിത്തത്തെ മായ്ച്ചു കളഞ്ഞു..പകരം നന്ദി വേണ്ട എന്നാല് നിന്ദ ....അത് എത്രയോ ഗുരു ദക്ഷിണ ആയ് ലഭിച്ചു?അവര് കുട്ടികള് അല്ലെ?അവരോടു വേറെ ആരു ക്ഷമിക്കാന്?.മരുഭൂമിയിലെ കുഞ്ഞു പൂക്കള് ഇടയ്ക്കെ വിരിയാറുള്ള്ു.എന്നാല് അവരുടെ സൌരഭ്യം ഇല്ലായിരുന്നു എങ്കില് പണ്ടേ ഒരു ഉറക്കം തൂങ്ങി ആയ് പോയാനെ?അങ്ങനെ ഒരു കാലം വരുമോ ആവോ?
എല്ലാം യാന്ത്രികമാകുന്ന ഈ യുഗത്തില് അധ്യാപനവും പഠനവുമെല്ലാം യാന്ത്രികം ആകുന്നതു തന്നെ മറ്റു ജോലികളെ പോലെ ഉദര സംരക്ഷണം മാത്രം ഉദേശിച്ചു വരും പോലെആകുന്നു.ഗ്രൂപ്പിസ്സവും രാഷ്ട്രീയവും കൊടി കുത്തി വാഴുമ്പോള് സ്ഥാപനമോ കുട്ടികളോ ഒന്നും മുന്നിലില്ല .തൊഴിലില്ലാത്ത ലക്ഷക്കണക്കിന് ജനങ്ങള് കഷ്ട്ടപ്പെടുമ്പോള് ശമ്പള വര്ദ്ധനവിനു വേണ്ടി അലമുറയിടുന്ന നമ്മള് മനസ്സിലാക്കുന്നില്ല നിന്ന ഇടം മണ്ണ് കൂടി ഒലിച്ചു പോകുന്നു എന്ന്.ക്വാളിറ്റി വര്ധിപ്പിക്കേണ്ടത് സ്വന്തം മനസ്സിന്റെതാണ് എന്ന് ..
എന്തെങ്കിലും മാറ്റം വന്നേമതിയാകൂ എന്ന് ചിന്തിക്കുന്നവര്ക്ക് മാനഹാനിയും അപവാദവും മര്ദ്ദനങ്ങളും മാത്രം....അപ്പോള് മാത്രം ആണ് മാറ്റാന് പറ്റാത്ത ചിലതുണ്ട് എന്ന് മനസ്സിലാകുന്നത്.ഒരു ഗവ: സ്ഥാപനം എന്നാല് ആ നാടിന്റെ സമ്പത്താണ്.പൈതൃകമായ് കൈമാറ്റം ചെയ്യപ്പെട്ട ആ മുതല് കഴുക്കോലുകള് മാത്രമായ് പൊന്തക്കാടുകള് ആയി ജീര്ണ്ണാവസ്ഥയില് നില്ക്കുന്ന കാഴ്ച്ച !അവിടെ നിന്നാണ് പണ്ട് നമ്മള് നേടേണ്ടത് എല്ലാം നേടിയത്... ..നമ്മള് തിരിച്ച് കൊടുത്തത് മരണം ആണ്.....സ്ഥാപനത്തിന്റെ ആത്മാവ് കണ്ടെത്തുന്നില്ല.പണമിടപാട് നടത്തുന്ന ബാങ്ക് ....മാത്രമായ് ഒതുങ്ങുമ്പോള് നഷ്ട്ടങ്ങള് ഒന്നും നാം ഓര്ക്കുന്നില്ല.നേട്ടങ്ങളെ കുറിച്ച് പരാതികള് മാത്രം.നമ്മുടെ ചിന്തകള് കൊണ്ട് മറ്റുള്ളവരെ അളക്കാന് എടുക്കുന്ന സമയം കുട്ടികളുടെ ദൈനം ദിന മേഖലയിലേക്ക് ചെലവഴിക്കുകയാണ് എങ്കില് ഉണ്ടാക്കാമായിരുന്ന മാറ്റം! ചത്ത കുഞ്ഞിന്റെ ജാതകം ഇനി എന്തിന്?
എന്തെങ്കിലും മാറ്റം വന്നേമതിയാകൂ എന്ന് ചിന്തിക്കുന്നവര്ക്ക് മാനഹാനിയും അപവാദവും മര്ദ്ദനങ്ങളും മാത്രം....അപ്പോള് മാത്രം ആണ് മാറ്റാന് പറ്റാത്ത ചിലതുണ്ട് എന്ന് മനസ്സിലാകുന്നത്.ഒരു ഗവ: സ്ഥാപനം എന്നാല് ആ നാടിന്റെ സമ്പത്താണ്.പൈതൃകമായ് കൈമാറ്റം ചെയ്യപ്പെട്ട ആ മുതല് കഴുക്കോലുകള് മാത്രമായ് പൊന്തക്കാടുകള് ആയി ജീര്ണ്ണാവസ്ഥയില് നില്ക്കുന്ന കാഴ്ച്ച !അവിടെ നിന്നാണ് പണ്ട് നമ്മള് നേടേണ്ടത് എല്ലാം നേടിയത്... ..നമ്മള് തിരിച്ച് കൊടുത്തത് മരണം ആണ്.....സ്ഥാപനത്തിന്റെ ആത്മാവ് കണ്ടെത്തുന്നില്ല.പണമിടപാട് നടത്തുന്ന ബാങ്ക് ....മാത്രമായ് ഒതുങ്ങുമ്പോള് നഷ്ട്ടങ്ങള് ഒന്നും നാം ഓര്ക്കുന്നില്ല.നേട്ടങ്ങളെ കുറിച്ച് പരാതികള് മാത്രം.നമ്മുടെ ചിന്തകള് കൊണ്ട് മറ്റുള്ളവരെ അളക്കാന് എടുക്കുന്ന സമയം കുട്ടികളുടെ ദൈനം ദിന മേഖലയിലേക്ക് ചെലവഴിക്കുകയാണ് എങ്കില് ഉണ്ടാക്കാമായിരുന്ന മാറ്റം! ചത്ത കുഞ്ഞിന്റെ ജാതകം ഇനി എന്തിന്?
പൂക്കള് വാടി വീഴുന്നിടത്ത് മനുഷ്യന് ജീവിക്കാനാകില്ല-നെപ്പോളിയന്
Friday, February 10, 2012
പറന്നകന്ന കുഞ്ഞു കിളി പറഞ്ഞത്
മഴ അനശ്വരമാണ് .ലോകം നിയന്ത്രിക്കുന്ന ജലത്തിന്റെ ഒരു കണ്ണി .ദുഖവും സന്തോഷവും പങ്കിടാന് മനുഷ്യന് സാധിക്കുന്ന വലിയ കൂട്ടുകാരനാണ് മഴ .ദിവ്യമായ അനുഭൂതിയും സ്നേഹത്തിന്റെ ആത്മാര്ഥതയും പുലര്ത്തുന്ന തോഴനായ മഴ.എന്റെ കൈത്തണ്ടയില് വീണ മഴത്തുള്ളികള് എന്റെ ഹൃദയത്തില് ഉണര്ത്തിയ അലകള് ! ഒപ്പം ആരോ ഉണ്ടെന്ന ഓര്മ്മപ്പെടുത്തലാണ്.
മഴത്തുള്ളികള് ക്ലാസ്സ് മാഗസിന്
 |
| ബിജീഷ് പി.ബി XC |
Thursday, February 9, 2012
അനുഭവം
 |
| സ്റ്റാഫ് റൂം |
ലിജയുടെ തമാശയും
ധനലക്ഷ്മി തന് ചോദ്യങ്ങളും
സാവിത്രിയുടെ മറുപടിയും
സംഗീതയുടെ മൌനവും
ഷീലയുടെ ചിരിയും
ആഗ്നസിന്റെ വിവേകവും
ധന്യയുടെ കണ് മിഴിക്കലും
ലിസിയുടെ ശ്രദ്ധയും
രജിതയുടെ ആവലാതിയും
നീലിമയുടെ അമ്പരപ്പും
സ്റ്റാഫ്റൂമിലുച്ചയെ ഉണര്ത്തി
ഇനി എത്ര നാള് ഈ ഇണക്കം ?
ഇനി എത്ര നാള് ഈ പിണക്കം ?
ചിന്തിച്ചു ചിന്തിച്ച് ചിരിക്കുള്ളില്
ഞാനെന് ചിന്തയൊളിപ്പിച്ചു
Wednesday, February 8, 2012
ലേഖനം
 |
| ജീവിതം |
ഒരു റോസാപ്പൂവ് വിരിയുന്നത് നിങ്ങള് ശ്രദ്ധിച്ചിരിക്കുമല്ലോ?പരിമളം ഉള്ള പൂവിന് ജന്മം നല്കുന്നത് അതിന്റെ അമ്മയായ ചെടിയാണ് .അമ്മയ്ക്ക് നിറയെ മുള്ളുകളാണ്.പക്ഷേ..മകള് സുഗന്ധം പരത്തി ലോകശ്രദ്ധയാകര്ഷിക്കുന്നു.പക്ഷേ ഏതാനും ദിവസങ്ങള് കഴിയുമ്പോള് ഞെട്ടറ്റു വീണ പൂവിന്റെ മരണവാര്ത്ത !ഇതു തന്നെയാണ് നമ്മുടെ ജീവിതം.ചിറകൊടിഞ്ഞു വീണ പക്ഷി പറക്കാന് ശ്രമിക്കുന്നു...ജീവിതത്തില് വേദനയുണ്ട് .അതിലുപരി സുഖവുമുണ്ട്.ജീവിക്കാന് പഠിക്കുമ്പോള് ജീവിതം പരിപൂര്ണ്ണമാകുന്നു.ജീവിതം നമുക്ക് സ്വന്തമാണോ?അല്ല.ദൈവത്തിന്റെ വരദാനമാണ് ജീവിതം.സ്നേഹം,കരുണ,നിഷ്ക്കളങ്കത ,നന്മ,സത്യം ,അനുഭവങ്ങള്,വിദ്യാഭ്യാസം കൂടാതെ അനേകമനേകം കാര്യങ്ങള് ഉള്ക്കൊള്ളുന്നതല്ലേ ജീവിതം?
തൂലിക പടവാളാക്കിയ കെ രാമകൃഷ്ണപിള്ള,തിന്മയെ വാക്കുകള് കൊണ്ട് പ്രഹരിച്ച സുകുമാര് അഴീക്കോട്...ഇവരെല്ലാം നമുക്ക് പരിചിതര് .കല്പനചൌളയെ നിങ്ങള്ക്കറിയാമല്ലോ?ദാരിദ്ര്യത്തില് വളര്ന്നപ്പോഴും അവളുടെ മനം നിറയെ അഴികളില്ലാത്ത അനന്തതയിലേക്ക് പറക്കണം എന്നതായിരുന്നു.അവള് പ്രയത്നിച്ചു.അവള് എത്തിച്ചേര്ന്നു...ഉയര്ന്ന ചവിട്ടു പടിയില് ! ആദ്യത്തെ ബഹിരാകാശയാത്ര ...ഒട്ടേറെ സംശയങ്ങള് ഉണ്ടായിരുന്നു അവളുടെ ഉള്ളില് .അവള് തന്റെ ഡയറിയില് ഒരു റോസപ്പൂവിനെ കുറിച്ച് പറയുന്നുണ്ട്.കല്പ്പന ബഹിരാകാശത്ത് പോയപ്പോള് അവളുടെ കയ്യില് ഒരു റോസപ്പൂവുണ്ടായിരുന്നു.ബഹിരാകാശത്ത് ചെല്ലുന്തോറും ആ പൂവിന്റെ ഗന്ധം വര്ധിച്ചിരുന്നു.മാലിന്യമില്ലാ ആകാശത്തില് ആ പൂവിന്റെ ഗന്ധം വര്ധിച്ചു.സ്വര്ഗ്ഗരാജ്യത്തിന് തുല്യമായ പ്രകാശതിളക്കം അവള് കണ്ടു.വിജയയാത്ര അവളുടെ അന്ത്യ യാത്ര ആയ്.... ..''ഇടയ്ക്ക് വച്ച് എവിടെയോ നിന്നു പോയ ജീവിതം...നമ്മുടെ ജീവിതവും ഒരുപക്ഷെ ഇത് പോലെ ആകുമോ?അറിയില്ലല്ലോ.ആയിരിക്കുന്ന അവസ്ഥയില് സന്തോഷത്തോടെ ജീവിക്കുക.
 |
| സിന്സി വിന്സെന്റ് IX C |
Subscribe to:
Posts (Atom)