പറന്നകന്ന കുഞ്ഞു കിളി പറഞ്ഞത്‌ 

മഴ അനശ്വരമാണ് .ലോകം നിയന്ത്രിക്കുന്ന ജലത്തിന്‍റെ ഒരു കണ്ണി .ദുഖവും സന്തോഷവും പങ്കിടാന്‍ മനുഷ്യന് സാധിക്കുന്ന വലിയ കൂട്ടുകാരനാണ് മഴ .ദിവ്യമായ അനുഭൂതിയും സ്നേഹത്തിന്റെ ആത്മാര്‍ഥതയും പുലര്‍ത്തുന്ന തോഴനായ മഴ.എന്റെ കൈത്തണ്ടയില്‍ വീണ മഴത്തുള്ളികള്‍ എന്റെ ഹൃദയത്തില്‍ ഉണര്‍ത്തിയ അലകള്‍ !  ഒപ്പം  ആരോ ഉണ്ടെന്ന ഓര്‍മ്മപ്പെടുത്തലാണ്.
                                           മഴത്തുള്ളികള്‍ ക്ലാസ്സ്‌  മാഗസിന്‍

ബിജീഷ് പി.ബി
XC

               മഴ ചിന്തകള്‍


                                         

അനുഭവം

സ്റ്റാഫ്‌ റൂം 

                                                   ലിജയുടെ തമാശയും 

                                  ധനലക്ഷ്മി തന്‍ ചോദ്യങ്ങളും

                                  സാവിത്രിയുടെ മറുപടിയും 

                                   സംഗീതയുടെ മൌനവും 

                                   ഷീലയുടെ ചിരിയും

                                   ആഗ്നസിന്റെ വിവേകവും 

                                    ധന്യയുടെ കണ്‍ മിഴിക്കലും

                                     ലിസിയുടെ ശ്രദ്ധയും 

                                    രജിതയുടെ ആവലാതിയും 

                                    നീലിമയുടെ അമ്പരപ്പും

                                     സ്റ്റാഫ്‌റൂമിലുച്ചയെ ഉണര്‍ത്തി

                                    ഇനി എത്ര നാള്‍ ഈ ഇണക്കം ?

                                    ഇനി എത്ര നാള്‍ ഈ പിണക്കം ?

                                    ചിന്തിച്ചു ചിന്തിച്ച് ചിരിക്കുള്ളില്‍ 

                                     ഞാനെന്‍ ചിന്തയൊളിപ്പിച്ചു

    

                                        

ചിന്താവിഷയം 

ജീവിതത്തെ സ്നേഹിക്കുകയോ വെറുക്കുകയോ ചെയ്യരുത്‌.. ................,കിട്ടിയ സമയം നന്നായി ജീവിക്കുക -മില്‍ട്ടന്‍

ലേഖനം

ജീവിതം 

ഒരു റോസാപ്പൂവ് വിരിയുന്നത് നിങ്ങള്‍ ശ്രദ്ധിച്ചിരിക്കുമല്ലോ?പരിമളം ഉള്ള പൂവിന് ജന്മം നല്‍കുന്നത് അതിന്‍റെ അമ്മയായ ചെടിയാണ് .അമ്മയ്ക്ക് നിറയെ മുള്ളുകളാണ്.പക്ഷേ..മകള്‍ സുഗന്ധം പരത്തി ലോകശ്രദ്ധയാകര്‍ഷിക്കുന്നു.പക്ഷേ ഏതാനും ദിവസങ്ങള്‍ കഴിയുമ്പോള്‍ ഞെട്ടറ്റു വീണ പൂവിന്റെ മരണവാര്‍ത്ത !ഇതു തന്നെയാണ് നമ്മുടെ ജീവിതം.ചിറകൊടിഞ്ഞു വീണ പക്ഷി പറക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നു...ജീവിതത്തില്‍ വേദനയുണ്ട് .അതിലുപരി സുഖവുമുണ്ട്.ജീവിക്കാന്‍ പഠിക്കുമ്പോള്‍ ജീവിതം പരിപൂര്‍ണ്ണമാകുന്നു.ജീവിതം നമുക്ക്‌  സ്വന്തമാണോ?അല്ല.ദൈവത്തിന്‍റെ വരദാനമാണ് ജീവിതം.സ്നേഹം,കരുണ,നിഷ്ക്കളങ്കത ,നന്മ,സത്യം ,അനുഭവങ്ങള്‍,വിദ്യാഭ്യാസം കൂടാതെ അനേകമനേകം കാര്യങ്ങള്‍ ഉള്‍ക്കൊള്ളുന്നതല്ലേ ജീവിതം?
    തൂലിക പടവാളാക്കിയ കെ രാമകൃഷ്ണപിള്ള,തിന്മയെ വാക്കുകള്‍ കൊണ്ട്  പ്രഹരിച്ച സുകുമാര്‍ അഴീക്കോട്...ഇവരെല്ലാം നമുക്ക്‌ പരിചിതര്‍  .കല്പനചൌളയെ നിങ്ങള്‍ക്കറിയാമല്ലോ?ദാരിദ്ര്യത്തില്‍ വളര്‍ന്നപ്പോഴും അവളുടെ മനം നിറയെ അഴികളില്ലാത്ത അനന്തതയിലേക്ക് പറക്കണം എന്നതായിരുന്നു.അവള്‍ പ്രയത്നിച്ചു.അവള്‍ എത്തിച്ചേര്‍ന്നു...ഉയര്‍ന്ന ചവിട്ടു പടിയില്‍ ! ആദ്യത്തെ ബഹിരാകാശയാത്ര ...ഒട്ടേറെ സംശയങ്ങള്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു അവളുടെ ഉള്ളില്‍ .അവള്‍ തന്റെ ഡയറിയില്‍ ഒരു റോസപ്പൂവിനെ കുറിച്ച് പറയുന്നുണ്ട്.കല്‍പ്പന ബഹിരാകാശത്ത് പോയപ്പോള്‍ അവളുടെ കയ്യില്‍ ഒരു റോസപ്പൂവുണ്ടായിരുന്നു.ബഹിരാകാശത്ത് ചെല്ലുന്തോറും ആ പൂവിന്റെ ഗന്ധം വര്‍ധിച്ചിരുന്നു.മാലിന്യമില്ലാ ആകാശത്തില്‍ ആ പൂവിന്‍റെ ഗന്ധം വര്‍ധിച്ചു.സ്വര്‍ഗ്ഗരാജ്യത്തിന്  തുല്യമായ പ്രകാശതിളക്കം അവള്‍ കണ്ടു.വിജയയാത്ര അവളുടെ അന്ത്യ യാത്ര ആയ്‌.... ..''ഇടയ്ക്ക് വച്ച് എവിടെയോ നിന്നു പോയ ജീവിതം...നമ്മുടെ ജീവിതവും ഒരുപക്ഷെ ഇത് പോലെ ആകുമോ?അറിയില്ലല്ലോ.ആയിരിക്കുന്ന അവസ്ഥയില്‍ സന്തോഷത്തോടെ ജീവിക്കുക. 

സിന്‍സി വിന്‍സെന്റ്
IX C

നീലാകാശത്തിലെ മേഘങ്ങള്‍ -ഒപ്പം കുപ്പിയിലെ ജലവും 

ചിലപ്പോള്‍ മേഘം പെയ്ത് ജലം ആകുന്നു.മറ്റു ചിലപ്പോള്‍ ജലം ഉയര്‍ന്ന്‍ മേഘമാകുന്നു ..മേഘമായിട്ടത്‌ അനുഭവപ്പെടുമ്പോള്‍ കാറ്റിനൊപ്പം സഞ്ചരിക്കുക .ജലമാകുമ്പോള്‍ അതിനൊപ്പം നീന്തി തുടിക്കുക.                                                          
                                                                                         സോണി ദീദി 

ഭൂമിക്ക്‌ പറയാനുള്ളത്‌

ഞാന്‍ ചാകാറായ് മക്കളേ.....എന്നെ ചവിട്ടി മെതിക്കുന്ന നിങ്ങള്‍ക്ക് അറിയില്ലല്ലോ....ഒന്നും .നിങ്ങള്‍ പുരോഗതി എന്ന് പറഞ്ഞു ആകാശത്തോളം പടുത്തുയര്‍ത്തുന്ന കെട്ടിടങ്ങള്‍ എനിക്ക് താങ്ങാനാവുന്നില്ല.ആര് കാണാന്‍ എന്‍റെ നൊമ്പരം?ഒരു കൂട്ടം വിദ്യാര്‍ത്ഥികളും ചുരുക്കം ചില അധ്യാപകരും ഇല്ലായിരുന്നുവെങ്കില്‍ പണ്ടേ ഞാന്‍ മരിച്ചേനെ.അവരും കൂടി എന്‍റെ ദയനീയ സ്ഥിതി മനസ്സിലാക്കി ഇല്ലായിരുന്നു എങ്കില്‍ ......ഇന്നത്തെ നിങ്ങളുടെ ജീവിതരീതിയുമായ്‌ പൊരുത്തപ്പെടാന്‍ എനിക്കാവുന്നില്ലല്ലോ...എന്നെ സഹായിക്കാന്‍ ആര്‍ക്കാണ് കഴിയുക?കോടാനുകോടിയോളം വരുന്ന ജനങ്ങള്‍ക്ക് അഭയം നല്‍കുന്ന എന്നെ മനസ്സിലാക്കാനും സഹായിക്കാനും ഒരാള്‍ പോലും വരാത്തതിലാണ് എനിക്ക് കൂടുതല്‍ ദു:ഖം .എന്‍റെ തൊലിപ്പുറം ചുട്ടുപൊള്ളുന്നു...വരണ്ടു കീറിയ ശരീരം ...വയ്യ .പണ്ടത്തെ പച്ചപ്പും നദികളും പുഴകളും കുളങ്ങളും എവിടെ?നദികള്‍ എത്ര ലാഘവത്തോടെ ആണ് നിങ്ങള്‍ നികത്തുന്നത് ...വരും തലമുറ നിങ്ങളെ എത്ര കുറ്റപ്പെടുത്തും?അല്ലെങ്കില്‍ തന്നെ വരും തലമുറ എന്ന ഒന്ന് ഉണ്ടാകുമോ ആവോ?അരുതേ...എന്ന എന്‍റെ ഉഗ്ര രോദനം ആര് കേള്‍ക്കാന്‍??


                                         സുമിത കെ.എസ് 
                                                IX C

ബുദ്ധിമാന്മാരായ മൂന്നു കുരങ്ങന്മാര്‍

                                       കേട്ടതു പറയാനും 

                                       കണ്ടതു പറയാനും 

                                       വായില്ലാത്തപ്പോള്‍

                                       കേള്‍ക്കാത്തത് പറയാനും

                                       കാണാത്തത് പറയാനും 

                                        ഒത്തിരി വായുണ്ടാകും

                                        ചെവിയുള്ളവന്‍ കേള്‍ക്കട്ടെ

                                        കണ്ണുള്ളവന്‍ കാണട്ടെ

                                         നാവുള്ളവന്‍  പറയട്ടെ....

                                         കേള്‍ക്കാനും കാണാനും 

                                         ഏതൊരവതാരമാണോ

                                         ഊക്കുള്ള നാക്കോടെ പിറക്കുക?

വിലക്കപ്പെട്ട കനി

ആ കനി തിന്നരുതെന്ന് പറഞ്ഞത് ലംഘിച്ചതു കൊണ്ടാണല്ലോ പാപം പൊട്ടി മുളച്ചത്.ആ കനി ഭക്ഷിച്ചാലുണ്ടാകുന്ന വിപത്തുകള്‍ എന്തെന്ന്‍ അവനറിഞ്ഞില്ല...പുത്തന്‍ തലമുറയും അറിയുന്നില്ലല്ലോ അവരുടെ ശീലങ്ങളാകുന്ന കനികള്‍ സ്വര്‍ഗത്തില്‍ നിന്ന് അവരെ പാതാളത്തിലേക്ക് ചവിട്ടി താഴ് ത്തുമെന്ന്...

                

അച്ഛനും ഞാനും

അച്ഛനെ കാണാന്‍ കൊതിക്കവേ 

ഇളംകാറ്റ് തലോടിയെന്നെയുണര്‍ത്തി

അച്ഛന്‍ തന്‍ ലാളനയോര്‍ത്തു ഞാന്‍ 

കണ്ണുനീര്‍ത്തുള്ളി പൊടിഞ്ഞടര്‍ന്നു

അമ്മതന്‍ നെറ്റി ശൂന്യമായ നാള്‍

വാരിപ്പുണര്‍ന്നമ്മ വിതുമ്പുമ്പോള്‍

ഏകാന്തത തന്‍ ഇരുട്ടില്‍ തട്ടിവീണു

എന്‍ ജന്മമിന്നു സഫലമായിടുന്നു 

അമ്മയ്ക്കു തണലായ് പടര്‍ന്നൂ ഞാന്‍ 

ഇവിടമിന്നു നിറപുഞ്ചിരി വിടരുന്നു

എന്നച്ഛന്‍ തന്‍ കരുതലിന്‍ വിലയറിഞ്ഞു

പൂവിടുന്നെന്നും അച്ഛന്‍ തന്നോര്‍മ്മകള്‍

ശ്രീലക്ഷ്മി എം .ജി

9 C

കുട്ടിക്കാലം

കളിചിരിയുടെ കുട്ടിക്കാലം

ഇപ്പോ കളിചിരിയില്ലാക്കാലം

കൂട്ടും പാട്ടും ഇല്ലാ വല്യകാലം

പിന്നോട്ടു പോകാന്‍ കൊതിയാകുന്നു 

   പൂമ്പാറ്റയെപ്പോലെ പറന്ന കാലം

   ഓര്‍മ്മയില്‍ തുള്ളിക്കളിക്കും കാലം

   എന്‍ പിഞ്ചു കാല്‍പ്പാട് മറഞ്ഞു പോയ്‌ 

    കൊതിയൂറുമെന്‍ നല്ല കാലം 

ഓര്‍മ്മതന്‍ താളുകള്‍ ചിതറും കാലം

സൌഹൃദത്തിന്‍ ഉഷസ്സുമിന്നും കാലം 

ചിരിപ്പൂക്കള്‍ ഉതിര്‍ത്ത കാലം

എന്തൊരു എന്തൊരു സന്തോഷകാലം

[VIII C ഇലെ കുട്ടികള്‍ തങ്ങളുടെ ബാല്യകാലസ്മരണകള്‍ അഞ്ചുമിനിറ്റിനുള്ളില്‍ രചിച്ചത്.....

നഷ്ട്ടപ്പെട്ട ആ കുട്ടിത്തം തിരിച്ചെടുക്കാന്‍ അവര്‍ ആഗ്രഹിക്കുന്നു ....കൊടുക്കാനാവില്ലല്ലോ?

എന്നാല്‍ ആ ഓര്‍മ്മകള്‍ എങ്കിലും  നഷ്ട്ടപ്പെടാതിരിക്കാന്‍  .....]  

ഗ്രീഷ്മ ചന്ദ്രന്‍,ബെനീററ,വിമിയ വര്‍ഗീസ്-VIII C